2007 Kuzey Fransa turu öncesinde de ailem „Aman oğlum yolda belde başına bir şey gelir, böyle akılsız şeyler yapma“ diyerek vazgeçirmeye çalışmıştı. Fakat bir defa yola çıkmıştım. Almanya’dan bisiklet ile Türkiye’ye gideceğimi söyleyince babam“ Başka işin yok mu, sen hiç akıllıca bir iş yapmayacak mısın?“ derken annemde „Bu çocuklar benim ölümüme sebep olacak“ diye vazgeçirmeye çalıştı. Babam: „Bak oğlum atla uçağa gel seni istediğin bir yere tatile göndereyim hem de benden“ dedi.
„Baba buradaki Türk toplumuna ve Türkiye- Alman dostluğu için küçükte olsa kendimce bir katkım olacak. Bu şansı değerlendirmek istiyorum.“
Tabiî ki bisiklet olayının Türkiye’de hala maddi durumu iyi olmayan insanların kullandığı bir ulaşım aracı olarak görülmesi de ailemin „Ya sen üniversite okusun diye çocuğun Almanya’ya gitmesine izin ver. Yıllarca emek versin diplomasını alsın, işe başlasın. Sonra Ahmet, Mehmet son model arabayla gelsin, senin oğlan bisiklet ileJ)“ diye düşünmesine sebep oluyor.
Şimdi insanlar gülecek aman Allah’ım, sizin İsmail demek bisiklet ile geliyor? Zor bir durum tabiî kiJ.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder